Opinie

Raul Neijhorst
Artikel door Yra van Dijk
20 maart 2021

De Prijs der Nederlandse Letteren toegekend aan Astrid Roemer

De Prijs der Nederlandse Letteren 2021 is toegekend aan Astrid Roemer (1947). Bijna vijftig jaar na haar debuut krijgt de in Paramaribo geboren schrijver de hoogste erkenning in het Nederlands taalgebied, die nooit eerder naar een auteur uit Suriname ging. Als geen ander wist Astrid Roemer taal te vinden voor de postkoloniale conditie. Vooral omdat de geschiedenis niet op een conventionele manier wordt verteld. Koloniale en postkoloniale stereotypen worden geïroniseerd en zo ontmaskerd.

Video door Eus' Boekenclub
11 maart 2021

Eus’ boekenclub: in gesprek over de leeslijst

De leeslijsten op middelbare scholen worden gedomineerd door boeken van mannen. In Eus’ Boekenclub op NPO2 ging Christine Otten in gesprek met literatuurwetenschapper Jeroen Dera over hoe de leeslijsten diverser kunnen worden.

Essay door Fleur Speet, Jannah Loontjens, Manon Uphoff en Annelies Verbeke
De Standaard, 16 januari 2021

De literaire canon heeft meer sokkels nodig

Vrouwelijke auteurs zijn vaak vernieuwers, maar in de literatuurgeschiedenissen zie je daar nauwelijks iets van terug. Want op een heel subtiele manier denken we allemaal dat vernieuwing hoort bij mannelijke auteurs en dus zijn literatuurgeschiedenissen vooral verhalen van witte westerse mannen. Inmiddels is het wel duidelijk dat deze invalshoek achterhaald is.

Patricia van Arkel
Essay door Jannah Loontjens, Fleur Speet en Manon Uphoff
Trouw, 10 januari 2021

Tijd voor meer vrouwen in de literaire canon!

Wie weet dat de eerste Nederlandse briefroman geschreven werd door twee vrouwen (Betje Wolff en Aagje Deken)? En dat de eerste Nederlandse historische roman op naam staat van een vrouw (Margaretha de Neufville)? Of dat in onze literatuur de eerste romans over homoseksualiteit door vrouwen werden geschreven (Anna Blaman)? En wie weet dat de Nederlandse postmoderne roman al ver voor de troepen uit door een vrouw werd gepubliceerd (Hella Haasse)?

Open brief door Sanneke van Hassel, Tessa Leuwsha, Jannah Loontjens, Christine Otten, Shantie Singh, Fleur Speet en Manon Uphoff.
NRC, 27 augustus 2020

De minister van Cultuur heeft een blinde vlek voor vrouwelijke auteurs. Hoe is het mogelijk?

Hoe is het mogelijk? Een minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap die in HP/De Tijd enkel witte mannen tot haar favorieten van de Nederlandse literatuur rekent, omdat ze „kiest voor de mooiste boeken en niet voor de persoon die het geschreven heeft”.

Zo’n smaak is Ingrid van Engelshovens goed recht, zou je denken. Als ze timmerman was, of oncoloog, of de vuilnis ophaalde ja. Maar niet als een minister met een voorbeeldfunctie, die diversiteit en inclusiviteit als speerpunt van haar beleid voert.

Artikel door Jannah Loontjens
NRC, 22 maart 2019

Lees het perspectief van de vrouw

Dat moederschap als literair thema net zo belangwekkend is als dood, verdriet en liefde, lijkt voor de hand te liggen, toch is er nog veel onwennigheid rond dit thema. Of je nou loodgieter, schrijver of de president van Oezbekistan bent, we zijn allemaal door de nadrukkelijke aan- of afwezigheid van onze moeders gevormd. Het is alleen nog niet vanzelfsprekend om je in het perspectief van de moeder in te leven.